1سابقه و هدف: پوسیدگی دندان شیری بر کیفیت زندگی کودک تأثیر دارد و می تواند در فعالیت­ های روزانه و فرایند رشد کودک تداخل ایجاد کند. این بیماری تحت تأثیر عوامل مختلفی چون رژیم غذایی، بهداشت دهانی و عوامل اجتماعی و اقتصادی قرار می گیرد. با توجه به اهمیت آگاهی والدین از پیشگیری از پوسیدگی دندانی در کودکان، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط میان شاخص dmft و سطح آگاهی مادران طراحی شده است. مواد و روش ها: این مطالعه ­ی توصیفی تحلیلی درباره ی 432 مادر دارای کودک زیر 7 سال انجام شد. پس از ثبت شاخص dmft، ­اطلاعات دموگرافیک کودکان و سطح آگاهی مادران با 13سؤال بر اساس توصیه های آکادمی دندان پزشکی کودکان آمریکا جهت پیشگیری از پوسیدگی ارزیابی شد. به منظور تحلیل داده ها، از آزمون کروسکال والیس و ضریب هم بستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: نمره­ی آگاهی برای مادران با فرزند پسر و دختر به ترتیب برابر با 2/25 ± 3/70 و 2/36 ± 3/58 بدون تفاوت معنی دار (0/757=P) به دست آمد. مادران به سؤال مربوط به سایز خمیردندان برای کودکان 3 تا 6ساله (70/8 درصد) و زمان آغاز نخ کشیدن برای کودک (38/2 درصد) بیشترین پاسخ صحیح را داده بودند. رابطه ی متغیر آگاهی مادران با شاخصdmft  معنی­ دار نبود (0/076=P). نتیجه گیری: سطح آگاهی مادران رابطه ­ی معنی ­داری با پوسیدگی دندانی کودکان نداشت؛ ولی آگاهی مادران از روش های پیشگیری از پوسیدگی کمتر از متوسط بود. هرچند دانش مادر تنها یکی از چندین عاملی است که می تواند بر رفتارهای مربوط به بهداشت دهان کودکان تأثیر بگذارد، آموزش مادران به عنوان مداخله ای مهم برای جلوگیری از پوسیدگی باید انجام شود.

زمینه و هدف: فقدان دندانی و دندان اضافی از ناهنجاریهای تکاملی هستند که در بعضی موارد با مشکلات و عوارضی چون ناقرینگی دندانی، تغییر میدلاین، کراودینگ دندانی، مال اکلوژن، پوسیدگی، دیاستم همراه می باشند. هدف از این مطالعه تعیین میزان شیوع ناهنجاری تعداد (دندان اضافی و فقدان دندانی) در دندانهای شیری کودکان 3-5 ساله مهدکودکهای تهران بزرگ می باشد. روش بررسی: این مطالعه از نوع مقطعی که به روش معاینه و یک مرحله ای با مراجعه مستقیم به تعدادی از مهدکودکهای سازمان بهزیستی استان تهران شامل سه ناحیه تهران، ری و شمیرانات که به طور تصادفی انتخاب شدند، روی هزار کودک دختر و پسر 3-5 ساله انجام شد. کودکان به صورت سرپایی و توسط آبسلانگ و در نور کافی معاینه شدند و تشخیص ناهنجاری به روش شمارش دندانها صورت گرفت. یافته ها: شیوع دندان اضافی و فقدان دندانی در جمعیت مورد مطالعه هر کدام سه مورد (%0.3) بود که تمامی موارد در پسران دیده شد. همچنین تمام موارد دندان اضافی در فک بالا و از سه مورد فقدان دندانی، دو مورد آن در فک بالا و یک مورد در فک پایین مشاهده گردید. در بررسی میزان شیوع این دو ناهنجاری در جامعه آماری موردنظر، بیشترین درگیری مربوط به دندان لترال شیری به میزان تقریبی %67 و به صورت یک سویه بود. نتیجه گیری: با توجه به اینکه دندان اضافی و فقدان دندانی در دندانهای شیری می تواند با مشکلاتی در دندانهای دایمی همراه باشد، تشخیص زودهنگام و الزام کنترل دندانهای دایمی جانشین، ضروری به نظر می رسد.